Οι περισσότεροι στρατηγικοί σχεδιαστές θα πρέπει να διαπρέπουν στα εξής:

• Στον καθορισμό μακροπρόθεσμων στόχων και στον καθορισμό των στρατηγικών και των ενεργειών για την επίτευξή τους.
• Στην ανάλυση πληροφοριών και την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων για την επιλογή της καλύτερης λύσης και την επίλυση προβλημάτων.
• Στην ανάπτυξη συγκεκριμένων στόχων και σχεδίων για την ιεράρχηση, την οργάνωση και την ολοκλήρωση της εργασίας σας.
• Στον προγραμματισμό εκδηλώσεων, προγραμμάτων και δραστηριοτήτων, καθώς και της εργασίας άλλων.

Οι καινοτόμοι συνήθως έχουν τέσσερις κύριους στόχους:

• Ανάπτυξη ή δημιουργία νέων εφαρμογών, σχέσεων, συστημάτων ή προϊόντων.
• Παροχή δημιουργικών ιδεών ή καλλιτεχνικών συνεισφορών.
• Τεχνική ενημέρωση και εφαρμογή νέων γνώσεων στην εργασία τους.
• Συγκριτική αξιολόγηση, πειραματισμός και δοκιμή νέων προσεγγίσεων για την επίλυση προβλημάτων.

• Διδασκαλία ή εκπαίδευση ιατρικού προσωπικού σχετικά με θέματα προληπτικής ιατρικής.
• Τεκμηρίωση ή ανασκόπηση ολοκληρωμένου ιστορικού ασθενών με έμφαση στους επαγγελματικούς ή περιβαλλοντικούς κινδύνους.
• Προετοιμασία προληπτικών εκθέσεων υγείας, συμπεριλαμβανομένων περιγραφών προβλημάτων, αναλύσεων, εναλλακτικών λύσεων και συστάσεων.
• Επίβλεψη ή συντονισμός της εργασίας ιατρών, νοσηλευτών, στατιστικολόγων ή άλλων μελών του επαγγελματικού προσωπικού.
• Παρουσίαση παρουσιάσεων για κοινό ή επαγγελματικό κοινό.
• Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των προβλεπόμενων μέτρων μείωσης του κινδύνου ή άλλων παρεμβάσεων.
• Σχεδιασμός ή χρήση εργαλείων επιτήρησης, όπως διαγνωστικός έλεγχος, εργαστηριακές αναφορές και ζωτικά αρχεία, για τον εντοπισμό κινδύνων για την υγεία.
• Διεύθυνση προγραμμάτων εκπαίδευσης δημόσιας υγείας που ασχολούνται με θέματα όπως οι ασθένειες που μπορούν να προληφθούν, οι τραυματισμοί, η διατροφή, η υγιεινή των υπηρεσιών εστίασης, η ασφάλεια των παροχών ύδρευσης, η διάθεση λυμάτων και αποβλήτων, η καταπολέμηση εντόμων και οι ανοσοποιήσεις.
• Διεξαγωγή επιδημιολογικών ερευνών για οξείες και χρόνιες ασθένειες.