انتظار می‌رود اپراتورها در موارد زیر مهارت داشته باشند:

• استفاده از مکانیسم‌های کنترل یا فعالیت بدنی مستقیم برای راه‌اندازی سیستم‌های تولیدی.
• کار با ماشین‌های صنعتی دستی و ابزارهای برقی.
• تنظیم دستگیره‌ها، اهرم‌ها و دکمه‌های فیزیکی یا لمسی در دستگاه‌های صنعتی.
• راه‌اندازی، مانور، ناوبری یا رانندگی وسایل نقلیه یا تجهیزات مکانیزه مانند لیفتراک، وسایل نقلیه مسافربری، هواپیما یا شناور.

صنعتگران بزرگ معمولاً قادر به انجام موارد زیر هستند:

• استفاده از دست‌ها و بازوها در جابجایی، نصب، قرارگیری و جابه‌جایی مواد.
• انجام دقیق و ماهرانه دستکاری اشیاء کوچک.
• فعال و پیشقدم بودن در فعالیت‌های بدنی که نیاز به استفاده قابل توجه از بازوها و پاها و حرکت دادن کل بدن دارند، مانند بالا رفتن، بلند کردن، حفظ تعادل، راه رفتن، خم شدن و جابجایی مواد.

• موقعیت‌یابی، هم‌ترازی، نصب و جوشکاری قطعات برای تشکیل واحدها یا زیرواحدهای تکمیل‌شده، پیروی از نقشه‌ها و مشخصات طرح‌بندی، و استفاده از جیگ‌ها، مشعل‌های جوشکاری و ابزارهای دستی.
• تأیید انطباق قطعات کار با مشخصات، با استفاده از گونیا، خط‌کش و متر نواری.
• اتصال یا جوشکاری قطعات نصب‌شده به یکدیگر.
• چیدمان و بررسی قطعات فلزی یا قطعات کاری که قرار است پردازش شوند برای اطمینان از برآورده شدن مشخصات.
• هم‌ترازی و نصب قطعات طبق مشخصات، با استفاده از جک‌ها، پیچ و مهره‌ها، گوه‌ها، پین‌های رانشی، میله‌های اهرمی و چکش‌ها.
• تعیین محل و علامت‌گذاری خطوط خمش و برش قطعه کار، در نظر گرفتن ضخامت قطعات، انقباض ماشین و جوشکاری و سایر مشخصات اجزا.
• موقعیت‌یابی یا سفت کردن مهاربندها، جک‌ها، گیره‌ها، طناب‌ها یا تسمه‌های پیچ و مهره، یا پیچ کردن قطعات در موقعیت‌های خود برای جوشکاری یا پرچ کردن.
• مطالعه نقشه‌های مهندسی و نقشه‌ها برای تعیین مواد مورد نیاز و توالی وظایف.
• جابجایی قطعات به موقعیت‌های خود، به صورت دستی یا با بالابر یا جرثقیل.