آنها افراد مبتلا به اختلالات گفتار، زبان، صدا و روانی کلام را ارزیابی و درمان می‌کنند. آنها سیستم‌های ارتباطی جایگزین را انتخاب کرده و نحوه استفاده از آنها را آموزش می‌دهند. آنها تحقیقاتی در رابطه با مشکلات گفتار و زبان انجام می‌دهند.

آنها برنامه‌های تفریحی مورد تأیید پزشکی را برای بیماران در بیمارستان‌ها، خانه‌های سالمندان یا سایر مؤسسات برنامه‌ریزی، هدایت یا هماهنگ می‌کنند. فعالیت‌های آنها شامل ورزش، سفر، نمایش، فعالیت‌های اجتماعی و هنر و صنایع دستی است. آنها وضعیت بیمار را ارزیابی کرده و فعالیت تفریحی مناسب را توصیه می‌کنند.

آنها به بیماران دارای اختلالات بینایی خدمات درمانی ارائه می‌دهند تا عملکرد آنها را در فعالیت‌های روزمره زندگی بهبود بخشند. آنها بیماران را در فعالیت‌هایی مانند استفاده از کامپیوتر، مهارت‌های ارتباطی یا مهارت‌های مدیریت خانه آموزش می‌دهند.

آنها برنامه‌های توانبخشی را ارزیابی، برنامه‌ریزی، سازماندهی و در آنها شرکت می‌کنند که به ایجاد یا بازیابی مهارت‌های حرفه‌ای، خانه‌داری و زندگی روزمره و همچنین استقلال عمومی افراد دارای معلولیت یا تأخیر در رشد کمک می‌کند.

آنها بیماری‌ها و ناهنجاری‌های پای انسان را تشخیص و درمان می‌کنند.

آنها خدمات درمانی ارائه می‌دهند که معمولاً توسط یک پزشک و تحت نظارت پزشک انجام می‌شود. آنها معاینات کامل پزشکی، درمان و مشاوره به بیماران را انجام می‌دهند. در برخی موارد، آنها دارو تجویز می‌کنند. آنها باید از یک برنامه آموزشی معتبر برای دستیاران پزشک فارغ‌التحصیل شوند.

آنها اختلالات پزشکی و جراحی خوش‌خیم و بدخیم سیستم ادراری تناسلی و غدد کلیوی را تشخیص، درمان و به پیشگیری از آنها کمک می‌کنند.

آنها آسیب‌هایی را که در طول رویدادهای ورزشی، تمرینات ورزشی و فعالیت‌های بدنی رخ می‌دهند، تشخیص، درمان و به پیشگیری از آنها کمک می‌کنند.

آنها با استفاده از اشعه ایکس و مواد رادیواکتیو، اختلالات و بیماری‌ها را بررسی و تشخیص می‌دهند. آنها بیماران را درمان می‌کنند.

آنها دانش پزشکی پیشگیری عمومی و مسائل بهداشت عمومی را برای ارتقای مراقبت‌های بهداشتی به گروه‌ها یا افراد به کار می‌گیرند و به پیشگیری یا کاهش خطر بیماری، آسیب، ناتوانی یا مرگ کمک می‌کنند. آنها پزشکی مبتنی بر جمعیت را انجام می‌دهند یا بیماران را در زمینه ارتقای سلامت بالینی و پیشگیری از بیماری تشخیص و درمان می‌کنند.